MAANDAG 04/09/2006

Ons avontuur in Zwitserland zit er op.

Een busje vol gelukkige mensen reed terug richting België

Ik was zo moe dat ik bijna 6 u geslapen heb in de bus.

Na het tanken moest ik persé vooraan in het busje gaan zitten en ik wist niet waarom.

Toen we mijn straat ingereden kwamen wist ik wel waarom.

Er stonden heel veel mensen om me te feliciteren en heel het gebouw was versiert.

Weer kreeg ik de tranen in mijn ogen. Amai, wat een fijne thuiskomst.

 

 

 

Naar dit WK heb ik zo naar uitgekeken, voor je het goed beseft is het allemaal achter de rug.

Ik heb al veel prachtige wedstrijden gedaan, maar dit is iets uniek.

Volgend jaar zal ik ons land zeker en vast weer vertegenwoordigen in Hamburg en komt er weer een andere uitdaging waar ik ook al lang van droom de Iron Man van Hawaii.

 

Nu ga ik even genieten van mijn welverdiende rust en zal ik nog vaak denken aan mijn titel in Lausanne en mijn medaille bewonderen

ZONDAG 03/09/2006

Vandaag was het de beurt aan de eliten om hun beste beentje voor de zetten.

Ben dan ook voor Mieke, Celine, Peter, Axel en Frederik gaan supporteren.

Voor de rest van de dag ben ik gaan genieten in Rivaz.

’s Avonds reden we naar de tent waar voor de atleten een banket voorzien was en later de prijsuitreiking.

Je had het moeten zien een reuze tent vol met mensen uit alle landen.

Er werden T-shirts werden geruild. Niks anders dan blije gezichten te zien.

Er waren verschillende standen met eten. Een stand met Spaanse Paëlla, en stand met Italiaanse pasta en een stand met Azeatisch eten.

Toen het banket geopend werd was het er een stormloop naar de verschillende standen, net of iedereen uitgehongerd was. Wij hebben nog meer dan een half uur gewacht en dan was het nog aanschuiven, maar het was heerlijk.

Ik heb nog gebabbeld met mensen van Japan, Nieuw Zeeland, Frankrijk, Canada, U.S.A. en Spanje, echt leuk!

Een hele tijd erna begonnen ze met de medaille uitreiking.

Eerst en vooral voor de AWADS.

Plots klonk er door de zaal gouden medaille, Marieke Vervoort, Belgium. Ik kreeg kippen vel over heel mijn lichaam en rolde naar voor. Heel de massa in de tent klapten in hun handen en juichten.

Ik werd de trappen opgedragen en werd op de blok waar 1 op stond gezet. Hier kreeg ik mijn gouden medaille.

Weer juichte de hele zaal. Wat een