Zondag 29 mei 2016

Met nog slaap oogskes stond ik vanmorgen op en hoorde de regen tegen de ruiten kletteren pffff dat is niet leuk om zo te vertrekken!
Na het ontbijt pakte ik al mijn spullen voor de race en vertrokken we naar the place to be en parkeerden we in de ondergrondse parkeergarage zodat mijn hoepels van de wheeler niet nat zouden worden. In de gang was Peter zijn opwarming aan het doen met Veerle en Mieke. Hij had voor mij de 200m race en reed hij een nieuw wereld record op de 200m! Dikke chapeau! Terwijl Mieke ging kijken wanneer ik ongeveer de callroom binnen moest terwijl ik binnen stond te wachten. Ondertussen was het opgehouden met regenen en moesten Peter en ik enkel op een natte piste rijden. Ik was blij dat ik de laatste keer dubbel geplooid met veel pijn in de callroom op mijn beurt de wachten. Ook vandaag moest ik opboksen tegen hogere klassen die veel meer lichaamsfuncties beschikken dan ik. Jakkes ik moest starten in baan 6 helemaal aan de buitenkant dat je niemand in het vizier hebt om naar toe te rijden, maar kom, het is wat het het is en kon enkel mijn best doen en knallen op de natte piste, maar we hadden het geluk dat het al een tijdje gestopt was met regenen! Zoals alle starten werd afgeroepen “on your marks, set, en dan de knal!” Ik had een goede start en met mijn hoofd naar de grond focus op de witte lijnen waar ik tussen moest rijden en klopte zo hard als ik kon tegen ┬áde hoepels van mijn wheeler. Af en toe gleed mijn hand van de hoepel door het opspattende water. Ik was misschien de laagste categorie die deel nam in deze race maar moest zeker niet onder doen, ik finishte vlak achter de anderen, alhoewel ik een zeer goed gevoel had en dacht dat ik sneller gereden had dan de vorige reeks van 200m maar dat was jammer genoeg niet het geval.
We reden na de race naar het hotel waar ik me kon opfrissen, andere kledij aantrekken.
Erna pakten we onze bagage weer in en reden weer huiswaarts naar Diest city. We reden speciaal een dagje vroeger naar huis om files te vermijden omdat het nu toch zondag was, raar maar waar reden we